Longdendale trail

Het traject van de Longdendale Trail onderdeel van de Pennine Cycle Way begint vlak na het verlaten van het plaatsje Hadfield. Via een smoezelige toegang bereik je het prachtige fietspad. Een pad dat is verhard met kalksteen, dat door de vaak vochtige ondergrond over het algemeen prettig te fietsen is. Al snel bereik je het eerste bekken in een keten van waterbekkens het Bottoms Reservoir. Een blik de andere kant op herinnert je er meteen aan dat dit een Penninische reis is aangezien je geniet van het uitzicht op het Peak National Park en fietst over een gemakkelijk overwegend horizontaal spoor naast de spaarbekkens.

De Longdendale Trail is tevens een verbindingspunt van andere langeafstandsroutes zoals de Pennine Bridleway en de Trans Pennine Trail, een andere langeafstandsroute van het National Cycle Network, die met zijn totale lengte van 240 kilometer loopt van Liverpool naar Hull. Sinds juli 1996 is de Longdendale Trail ook een uitbreiding aan de Euroroute nr. 8, een route die oorspronkelijk liep van Nederland tot noord Turkije en ongeveer 3000 kilometer lang is.

De eerste 11Ĺ kilometer van de Longdendale Trail waren eens het traject van de Great Central Railway Line en de hoger gelegen sectie van een route voor pakpaarden, dat werd gebruikt voor het zoutvervoer van Cheshire naar Yorkshire. De aanleg van de spoorlijn door het Longdendale, startte in 1839 en werd voltooid in 1845 en werd hierdoor de eerste spoorwegverbinding van Manchester naar Sheffield. Voor de spoorlijn zijn er tunnels gemaakt door de Pennine Hills, zodat steenkool kon worden vervoerd vanaf de mijnen van Yorkshire en Nottinghamshire om de molens in Lancashire aan te drijven. Er reden ook passagierstreinen langs de route om zo een betere verbinding en communicatie te realiseren met de heuvels aan de overkant.

Bij Torside kruist de Longdendale Trail een andere beroemde route de Pennine Way, die met zijn lengte van 429 kilometer England's langste aaneengesloten nationale lange afstandswandelpad is.

Ontdek aan het einde van de route het rijke spoorwegerfgoed van de historische vallei. De Woodhead Tunnel vervoert nu elektriciteit via stroomkabels, maar eens waren de tunnels met een lengte van 5 kilometer, een wonder in de spoorwegdagen. Tijdens de bouw ervan lieten minstens 60 arbeiders het leven, een gigantisch aantal, zelf voor die tijd. Hun graven zijn nog steeds te bezoeken bij de kleine Woodhead Chapel.

Het is een mysterieus aanzwellend geluid van de wulp, is een kenmerkend geluid van de moorlands in zomer. Vooral in de ochtend- en avondstilte kan het geluid bijzonder ver dragen en wie het eenmaal kent zal het niet snel vergeten. Tijdens het broedseizoen voert het mannetje prachtige vertoningen uit in de lucht boven zijn broedgebied. Ook velduilen een uilensoort met kleine korte oren kunnen in het gebied worden waargenomen. Zij hebben een kenmerkende manier van vliegen, vaak de helling in vieren delend zoeken ze naar hun prooi, die bestaat uit veldmuizen en muizen. De sneeuwhaas (mountain hare) huisvest op de hoger gelegen delen. In de winter kleurt de vacht wit ter camouflage.

Hoogland heide of heather moorland wordt in het gebied zorgvuldig behandeld. Het gecontroleerd branden van bepaalde gebieden van de heide leidt tot een gevarieerde habitat die noodzakelijk is voor het rode hoen (Schotse sneeuwhoen of red grouse) en is waardevol voor andere soorten moorlandwild, zoals de gouden plevier, steenvalk (merlin) en ringwezel.

Steen werd plaatselijk uitgehakt en gebruikt om de spoorweg en de reservoirdammen te bouwen. De reservoirs werden gebouwd om het water van de Pennines aan de papier en katoenmolens van Manchester te leveren en de stad te voorzien van het noodzakelijke drinkwater. Tegenwoordig komt nog steeds een kwart van het water bestemd voor Manchester uit dit gebied.

Al duizenden jaren leven er mensen in de Longdendale valley en vele eeuwen was landbouw de belangrijkste bron van inkomsten in de vallei. De moorlands verstrekten het gebied ruwe weidegronden voor de schapen en de vallei die je vandaag de dag ziet is gevormd door natuurlijke en menselijke kracht. De spoorweg door de vallei voorzag de vallei van de eerste spoorwegverbinding tussen Manchester en Sheffield en had een groot effect op de lokale gemeenschap van Tintwistle omdat het de geproduceerde goederen vervoerde en zo de kanen op een baan verbeterde.

Het gezicht over reservoirs en de vallei is gevormd door de immense natuurlijke kracht van de Rivier Etherow die zijn weg uitsneed over de hoogtlandheide.

Gebieden met natuurlijke bossen zijn afgeschermd tegen het grazen en verhinderen zo de natuurlijke regeneratie van de bomen en struiken. Longdendale is in het noordelijke Peak District uitgeroepen tot "Environmentally Sensitive Area" of ecologisch gevoelige gebied, landeigenaren worden daarom aanmoedigt om land op een traditionele en op een verantwoorde manier te bewerken.

Bij de aanleg van het reservoir is men uitgegaan van beperkte landbouw in de vallei om de goede kwaliteit van het laagland dat onder het water verdween te compenseren en het waterwingebied te beperken. Vandaag de dag leveren de reservoirs nog steeds water aan Manchester. Tegenwoordig biedt het landschap ook recreatiemogelijkheden zoals zeilen, waterskiŽn, kanoŽn en sportvissen.

Het ontwikkelen van vervoerroutes, pakpaarden droegen zout van Cheshire door de vallei tijdens de Middeleeuwen. De handel in zout steeg toen de nieuwe tolwegweg van Cheshire naar Yorkshire in 1731 in gebruik werd genomen en zo een essentiŽle vervoerverbinding werd over de Pennines.